با هر کس از کسان من ، از این ترانه محرمانه سخن مگو!

 

"وه !‌ كه يك اهل دل نمي يابم
 كه به او شرح حال خود گويم
محرمي كو كه ،‌ يك نفس ، با او
قصه ي پر ملال خود گويم ؟
هر چه سوي گذشته مي نگرم
جز غم و رنج حاصلم نبود
چون به آينده چشم مي دوزم
جز سياهي مقابلم نبود
غمگساران محبتي !‌ كه دگر
غم ز تن طاقت و توانم برد
 طاقت و تاب و صبر و آرامش
 همگي هيچ نيمه جانم برد
 گاه گويم كه : سر به كوه نهم
سيل آسا خروش بردارم
رشده ي عمر و زندگي ببرم
بار محنت ز دوش بردارم


 

زندگاني مراست بار گران
 ليك با منتش به دوش كشم
 كه نيفتد به شانه ي دگران
."

 ---- سيمين بهبهانی ----

+ لیلا ; ٤:۳۸ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۸ شهریور ۱۳۸٤
comment نظرات ()

نيازمنديهاي همشهري